Powszechną sympatię środowiska lewicowego wzbudził w ostatnich dniach protest toruńskich Młodych Socjalistów, wymierzony w uczelniane plany podwyżek opłat za akademiki. MS-owy Studencki Komitet Protestacyjny naraził się na pogróżki rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Pomimo pokojowego przebiegu protestu(zbieranie podpisów, spotkania ze studentami, list do rektora), co w każdym demokratycznym społeczeństwie powinno się spotkać z uznaniem lub przynajmniej akceptacją - protestującym grożą kary dyscyplinarne.

Warto w związku z powyższym, przypomnieć sobie jak wyglądają tego typu protesty we Francji - nieformalnej stolicy wielkich demonstracji. Próby reformy szkolnictwa wyższego przez centroprawicowy rząd, wywołały jesienią 2007 roku wybuch studenckiego oporu, na nieznaną w naszym regionie skalę. Reformy w duchu neoliberalizmu i pod płaszczykiem obietnicy zwiększenia efektywności uczelni wyższych zakładały m.in: Zamykanie mało rentownych filii, zmniejszenie gwarancji zatrudnienia dla personelu uczelni, wprowadzenie dowolności władz dla ustalania wysokości czesnego oraz zmniejszenie wpływu studentów na życie uczelni. Symptomatyczna dla Francji jest solidarność różnorodnych grup społecznych; studentów, licealistów, nauczycieli, pracowników naukowych które potrafią się zmobilizować dla obrony słusznej sprawy. Demonstracje gromadziły tysiące ludzi, ich przebieg był miejscami bardzo ostry, a stanowcza postawa przyniosła częściowe(chociaż niezadowalające) ustępstwa ze strony rządzących.

Dzięki uprzejmości znajomej studentki z Montpellier, wstawiam zdjęcia obrazujące aktualną sytuację w tym mieście. Jak widać, bunt studentów trwa w najlepsze, a blokady budynków na kampusie uniwersyteckim to powszechnie przyjęta metoda jego artykułowania. Taka forma protestu nie wzbudza gorących emocji, i cieszy się powszechnym zrozumieniem. Być może młoda lewica w Polsce, wraz z rozwojem struktur i wzrostem poparcia, powinna się również zastanowić nad modyfikacją taktyki działania...